پست ها مربوط به مرجع طولانی شد، خودم هم دلم می خواست در این میان کمی به موضوع دیگری بپردازم. نمایشگاه کتاب تهران هم بهانه مناسبی است. دیروز فرصتی دست داد تا به مصلا بروم، درست پنج سال بود که نمایشگاه کتاب را ندیده بودم و خیلی دوست داشتم که ببینم بعد از این سالها با فضای جدید نمایشگاه چه تفاوتهایی کرده. با وجود مترو خیلی زودتر به محل می رسم. فضا تغییر کرده ولی تغییر زیادی در سطح کیفی احساس نمی کنم. غرفه های تنگ هم با انبوه کتابها که منتظر خریدارند. و خریداران البته حضور دارند. همه جور آدمی دیده می شود. کوچک و بزرگ.  

کتابهای انباری که ناشران ده تا ده تا کردند توی یک نایلون و می فروشند هزار تومان. بخش کودکان که عین یک بغالی بزرگ هست توی بیشتر غرفه ها پازلهای کارتونی و پوسترها که ظاهرا مشتری پسند هم هستند زیاد به چشم می خوردند. توی این بخش غرفه موسسه پژوهشی کودکان دنیا* برایم جالب توجه هست، کتابهای پارچه ای زیبایی که درست کردند. یادم میاید برای اولین بار سر کلاس درس خانم ثریا قزل ایاق بود که کتاب پارچه ای رو که از سوئد یا سوییس آورده بود دیدم و الان دیدن کتابهای پارچه ای با داستانهای ایرانی برایم قشنگ بود. قیمت آنها به نظر بالاست 5 هزار تومان، 7 هزار تومان و ... ولی وقتی یاد کتابهای پارچه ای که توی فرانسه دیدم 20 یورو و 30 یورو می افتم، قیمتشان به نظرم خیلی مناسب میاید.

بخش آموزشی که پر بود از غرفه هایی که منابع آموزش زبان انگلیسی داشتند برای تمامی سنین ولی من که دنبال کتابهای آموزش زبان فرانسه برای دخترم بودم هر بار جز قفله و کافه کرم و ... چیزی نشنیدم.

ناشران خارجی، خلوت بود، فقط قبول سفارش، یعنی نمایشگاه

به غرفه کتابخانه ملی ایران برخوردم، برام جالب بود که ببینم در آنجا چه خبر است. عضویت می گرفتند، صدای چند نفر را شنیدم که می گفتند چرا دانشجوی کارشناسی نمی تواند عضو شود؟ جالب بود این همان سوالی بود که من هم در دوران دانشجویی از خودم پرسیده بودم. چرا؟ کنار میز بودم من هم همین سوال را پرسیدم، چرا؟ خانمی که پشت میز بود سعی کرد پاسخهای قانع کننده ای بیاید، از نبود فضا، امکانات و ...

ولی هیچ یک از این پاسخ ها برای من قانع کننده نبودند و البته دیگر رغبتی هم به عضویت در کتابخانه ملی نداشتم.

*موسسه پژوهشی کودکان دنیا: تهران صندوق پستی: 17665-367 ، تلفن : 88046876