Stephanie Rosalia, a librarian at Public School 225 in Brooklyn, teaches Internet skills. (James Estrin/The New York Times)

دیدن این کتابخانه اسکول هم که بزرگ هست لذت بخش هست، به یاد کتابخانه های مدرسه می افتم، دبستان که بودم یک فضایی بود به زحمت می شد هفت هشت متر، ته راهرو طبقه دوم. راهنمایی که اصلا کتابخانه نداشتیم، دقدقه ذهنی مدیر مدرسه این بود که مدرسمون پناهگاه نداشت، و ما توی سه شیفت درس می خوندیم. توی دبیرستان که اندازه یک اتاقک بود و معمولا در بسته و هر از گاهی یکی دو تا دانش آموز رو مسولش می کردند و همه باید ۲۰۰ تومان میدادند تا عضو کتابخانه شوند.  بعد کارتهای عضویتمون رو هم باید تمیز نگه می داشتیم

این مطلب جالب را می توانید در این آدرس ببینید ولی من در ادامه مطلب هم قرار می دهم

http://www.iht.com/articles/2009/02/16/arts/16libr.php 

«جهان سوم جایی است که اگرکسی خواست مملکتش راآبادکندخانه اش خراب می شود واگربخواهدخانه اش آبادباشدبایددرتخریب مملکتش بکوشد» دکتر حسابی ، هیچ وقت این عبارت رو به این خوبی نفهمیده بودم و درک نکرده بودم. دلم میخواهد بگویم خانه تان آباد ولی شاید هم بهتر باشد بگویم خانه تان خراب!!

دلم می خواهد بیشتر بگویم، دوست دارم راحت تر بنویسم ولی نمیشود

این احساست متناقض بین مهر و نفرت وقتی توی وجودم و در یک جا قرار می گیرند آزاردهنده می شوند ولی چه خوب است که لبخندهای عزیزکانمان پر می کنند وجودم را از لذت عشق. قصه های کودکانه ای که انگار برایم می بافد، شاپرکی که پر می زند، بره ای که می دود، خرسی که می خوابد، قصه کلاغ و روباه و ... دستان کوچکی که برای من کیک درست میکنند  

 گل گلدون من ،شکسته در باد/ تو بیا تا دلم ،نکرده فریاد / گل شبو دیگه،شب بو نمی ده / کی گل شبو رو از شاخه چیده / گوشه ی اسمون ،پر رنگین کمون/ من مثل تاریکی ،تو مثل مهتاب/ اگه باد از سر ،زلف تو نگذره/ من می رم گم می شم تو جنگل خواب/ گل گلدون من ،ماه ایون من/ از تو تنها شدم ،چو ماهی از اب/ گل هر ارزو ،رفته از رنگ و بو/ من شدم رود خونه ،دلم یه مرداب / اسمون ابی می شه اما گل خورشید / رو شاخه های بید ،دلش می گیره / دره مهتابی می شه ،اما گل مهتاب / از برکه های اب ،بالا نمی ره / تو که دست تکون می دی / به ستاره جون می دی/ می شکفه گل از گل باغ / وقتی که ماتم می یاد دو ستاره کم می یاد / می سوزه شقایق از داغ

reprise par monika

دوستانی که سوال می کنند هوشمندی رقابتی یعنی چه! به طور بسیار خلاصه هوشمندی رقابتی یعنی:

Observing, Thinking, Acting

ساعت ده الی یازده، شنیدن صدای کیارستمی، که خیلی زیبا صحبت میکرد، لذت بخش بود.

 AFFINITES ELECTIVES Affinités Electives Abbas Kiarostami

Avec:Abbas Kiarostami (Metteur en scène) Abbas Kiarostami est un des réalisateurs de la Nouvelle Vague iranienne (Cinemay-e motafavet ou «cinéma différent »), un mouvement du cinéma iranien qui commence vers la fin des années 1960 qui se caractérise par l'utilisation du dialogue poétique et de la narration allégorique pour traiter les séquences politiques et philosophiques. Il a reçu de nombreux prix dont la Palme d'or à Cannes en 1997 pour le Goût de la Cerise. Kiarostami est connu pour filmer les enfants comme protagonistes de films documentaires à style narratif[3], ainsi que pour des innovations en termes de réalisation.

Réalisation : Brigitte Alléhaut

کتابخانه عمومی الکزار، واقعا حق دارم عاشق این کتابخانه باشم. هر وقت می بینمش لذت میبرم.

یکی از امکانات جدیدی که بهش اضافه شده و بسیار مورد توجه قرار گرفته سیستم پرسش و پاسخ هست یا به عبارتی همان کتابدار مرجع الکترونیکی. هر سوالی که داشته باشید می توانید با استفاده از فرمی که در سایت قرار داره از کتابدار بپرسید، هر سوالی، اطلاعات کتابشناختی، معنای یک واژه، درباره قوانین و ... به زبان فرانسه، انگلیسی و حداکثر ظرف سه روز به شما پاسخ داده میشود.

تمام این پرسش و پاسخ ها قابل جستجو با کلید واژه هستند.

سرویس دیگرش، امانت الکترونیکی هست، اعضای کتابخانه می توانند با داشتن یک نام و رمز کتاب را به امانت بگیرند.

بعد نوشت: دوستان عزیز، این مقاله (لینک زیر) را بخوانید، آدرس و اطلاعات بیشتر را در مقاله خواهید یافت.

الکزار: کتابخانه عمومی مرکزی مارسی

از دیشب دیگه خبرها بیشتر و بیشتر شدند. امروز که رادیو گوش می کردم فقط و فقط صحبت از اوباما بود. اولین رییس جمهور سیاه آمریکا. امروز اولین روز کاریش رو با این عنوان شروع میکنه. دوستان سیاه پوستی که دارم رو خیلی خوشحال می بینم. حق دارند هیچ وقت در تصور ها نمی گنجید که یک سیاه پوست بتونه بشه رییس جمهور در حالی که اجدادشان به اتهام رنگ پوستشون به بردگی برده میشدند.

دوباره یاد لوترکینگ می افتم که آرزوی دنیایی برابر داشت، دنیایی که انسانها را به علم و دانشی که دارند مورد قضاوت قرار بدند نه به ظاهر و رنگ و نژاد و زبان و دین و ثروت و ...

با اینکه من با سیاست اطلا میانه ای ندارم ولی خوشحالم از این تحول و امیدوارم که دنیای بهتری در انتظارمون باشه. بدون جنگ